قولنامه-رسمی

قولنامه و نکاتی پیرامون آن

قولنامه قراردادی است که جز اسناد عادی محسوب می‌شود. بر طبق ماده 10 قانون مدنی قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده‌اند در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است. بنابراین اگر در قولنامه تمام ملاحظات قانونی رعایت شود دارای اعتبار می‌باشد.

کاربرد قولنامه معمولا زمانی است که افراد معامله را در خارج از دفترخانه رسمی و ما بین یکدیگر انجام می‌دهند. قولنامه همانطور که از نام آن پیداست قراردادی بر اساس قول و وعده می‌باشد و با وجود اینکه در دسته اسناد عادی محسوب می‌شود اما اگر به صورت دقیق نگارش شود و به امضای شهود برسد قابل استناد می‌باشد.

امضای شهود در واقع اعتبار سند را بیشتر می‌کند اما حتی اگر به امضای شهود نیز نرسد قابل پیگیری می‌باشد.

 برخی از نکاتی که باید هنگام نوشتن قولنامه رعایت کرد:

  • ذکر مشخصات دقیق و کامل خریدار و فروشنده شامل نام و نام‌خانوادگی، نام پدر، کد ملی، آدرس دقیق و شماره تماس محل اقامت
  • ذکر موضوع مورد معامله به صورت دقیق و صریح
  • مشخص کردن تاریخ دقیق انجام معامله برای انتقال رسمی
  • در نظر گرفتن ضمانت اجرایی برای پرداخت خسارت و شروط ضمن عقد مانند حق فسخ و وجه التزام و …
  • همانطور که در بالا نیز ذکر گردید امضای حداقل دو شاهد اعتبار سند را افزایش می‎‌دهد.
  • مبلغ دقیق مورد معامله، نحوه پرداخت و زمان آن نیز باید مشخصص گردد.(تا زمان انتقال رسمی سند از پرداخت کامل مبلغ به فروشنده خودداری کنید.)
  • تهیه 3نسخه از قولنامه برای خریدار و فروشنده و یک نسخه به منظور امانت نزد فردی مورد تائید طرفین

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *