داوری-در-قرارداد

داوری

به موجب توافقنامه داوری، اختلافات حقوقی بین طرفین که ممکن است اختلاف قراردادی باشد و یا غیر قراردادی به داوری ارجاع داده می‌شود. این موافقتنامه ممکن است به عنوان ماده‌ای از قرارداد ذکر شود و یا به صورت جداگانه قراردادی برای آن تنظیم گردد. در واقع داوری به دو صورت انجام می‌پذیرد یا به عنوان شرط ضمن عقد و یا به عنوان قراردادی جداگانه و مستقل.

گاهی داوری بر پایه تراضی طرفین تنظیم می‌شود اما گاهی نیز در موارد معدود قانون طرفین دعوا را به داوری ارجاع می‌دهند. نکته قابل ذکر این است که تنها در دعاوی حقوقی امکان ارجاع به داوری وجود دارد و در دعاوی کیفری امکان ارجاع به داوری وجود ندارد.

برخی از قوانین مرتبط به داوری:

ماده 454 قانون آیین دادرسی مدنی:

کلیه اشخاصی که اهلیت اقامه دعوا دارند می توانند با تراضی یکدیگر منازعه و اختلاف خود را خواه در دادگاهها طرح شده یا نشده باشد و در صورت طرح در هر مرحله ای ازرسیدگی باشد، به داوری یک یا چند نفر ارجاع دهند.

ماده 455 قانون آیین دادرسی مدنی:

متعاملین می توانند ضمن معامله ملزم شوند و یا به موجب قرارداد جداگانه تراضی نمایند که در صورت بروز اختلاف بین آنان به داوری مراجعه کنند و نیز می توانند داور یا داوران خود را قبل یا بعد از بروز اختلاف تعیین نمایند.

تبصره- درکلیه موارد رجوع به داور، طرفین می توانند انتخاب داور یا داوران را به شخص ثالث یا دادگاه واگذار کنند.

ماده 458 قانون آیین دادرسی مدنی:

در هر مورد که داور تعیین می‌شود باید موضوع و مدت داوری و نیز مشخصات طرفین و داور یا داوران به طوری که رافع اشتباه باشد تعیین گردد. در صورتی که تعیین داور بعد از بروز اختلاف باشد، موضوع اختلاف که به داوری ارجاع شده باید به طور روشن مشخص و مراتب به داوران ابلاغ شود.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *