نفقه به چه معناست؟

نفقه در لغت به‌ معنای هزینه،خرج و چیزی است که برای گذران زندگی موردنیاز است. همچنین،طبق تعریف حقوقی به معنی انفاق و به‌ معنی «صرف کردن» است.نفقه در اصطلاح حقوق مدنی عبارت است از صرف هزینه‌ی خوراک و پوشاک و اثاث خانه و جامه به‌قدر رفع حاجت و توانایی انفاق‌کننده

نفقه اقارب

اقارب به‌ لحاظ لغوی جمع اقرب است و به کسانی گفته می‌شود که به صورت صعودی و یا نزولی به شخصی دیگر منسوب می‎باشند.گاه بنا به ضروریات و همچنین ایجاد شرایطی خاص، برخی از اقوام یا در اصطلاح حقوقی «اقارب» ملزم می‌شوند تا به یکدیگر نفقه بپردازند. پس به‌ طور کلی و به‌ عنوان یک اصل،اقارب یا اقوام الزامی به پرداخت نفقه به یکدیگر ندارند.اما مطابق با ماده‌ی ۱۱۹۶ قانون مدنی در روابط بین اقارب،فقط اقارب نسبی در خط عمودی اعم از صعودی یا نزولی ملزم به انفاق به یکدیگرند.

منظور از این ماده این است که فقط خویشاوندان نسبی که بعضی از آنها از بعضی دیگر متولد شده باشند، ملزم هستند تا تحت شرایطیبا توجه به  نیاز طرف مقابل به او نفقه بپردازد.

 

فقر و ناتوانی مالی دریافت‌کننده

تمکن و استطاعت مالی پرداخت‌کننده‌ی نفقه

نفقه زوجه

در ماده ۱۱۰۷ قانون مدنی در تعریف نفقه آمده است:«نفقه عبارت است از همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن از قبیل مسکن،البسه،غذا، اثاث منزل و هزینه های درمانی و بهداشتی و خادم در صورت عادت یا احتیاج به واسطه نقصان یا مرض.

حالا در پاسخ به این سوال که ، آیا نفقه صرفا شامل موارد مذکور است؟ باید گفت آنچه در این ماده آمده محدود نیست و هرچه بر حسب عرف مورد احتیاج زن باشد، جزو نفقه است و مرد باید آن را برای زن فراهم آورد از کلمه « احتیاج »در این ماده می‌توان همین معنی را برداشت نمود.زمانی که زنی به عقد دائم مردی در ‌می‌آید و از او تمکین ‌می‌کند در این صورت نفقه به او تعلق خواهد گرفت ولی دریافت نفقه در ازدواج موقت مجاز نیست در صورتی که در عقد پرداخت نفقه از جانب مرد به زن قید شده باشد.
نکته حائز اهمیت دیگر این که وضعیت و نیاز زن به طور متعارف ملاک ارزیابی است،نه وضعیت مرد.پس اگر زن از خانواده متمکنی باشد شوهر به ناچار باید وسائل زندگی او را آن چنان که شأن و وضع اجتماعی و خانوادگی او اقتضا می‌کند، فراهم آورد .

 

نفقه فرزند

نفقه فرزند از مسئولیت‌های مالی است که قانون برعهده پدر گذاشته است به همین دلیل براساس ماده ۱۹۹۹ قانون مدنی پرداخت و تامین نفقه اولاد به عهده پدر است و در صورتی که پدر فوت کرده باشد یا قادر به پرداخت نفقه فرزندان نباشد،پرداخت نفقه به عهده پدربزرگ خواهد بود و در صورتی که جد پدری هم زنده نباشد یا نتواند نفقه بپردازد،تامین هزینه‌ها به عهده مادر خواهد بود و در صورتی که مادر هم نباشد یا خودش مشکلات معیشتی داشته باشد،به عهده اجداد پدری و اجداد مادری یعنی مادربزرگ پدری یا مادربزرگ مادری خواهد بود.

نفقه مادر و پدر

طبق ماده ۱۲۰۰ قانون مدنی نفقه پدر و مادر برعهده اولاد و در درجه بعد برعهده فرزندان اولاد است، بنابراین نفقه پدر و مادر فقیر در درجه اول به عهده فرزندان است. اگر پدر و مادر فقط یک فرزند داشته باشند، همه نفقه برعهده اوست و اگر چندفرزند داشته باشند به طور مساوی به پدر و مادر نفقه خواهند داد.
یعنی فرزندان به طور مشترک و به نسبت برابر باید مخارج زندگی پدر و مادر خود را بپردازند و از این لحاظ تفاوتی بین دختر و پسر نیست.هرگاه شخصی فرزند بلافصل نداشته باشد یا فرزند او توانایی پرداخت نداشته باشد، نفقه او برعهده فرزند اولاد خواهد بود.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *