شهادت در دادگاه

به ‌موجب ماده ۱۷۴ قانون مجازات اسلامی که در سال ۱۳۹۲ به تصویب رسیده، «شهادت عبارت از اخبار شخصی غیر از طرفین دعوا به وقوع یا عدم وقوع جرم توسط متهم یا هر امر دیگری نزد مقام قضایی است». همچنین، مطابق ماده ۱۵۷ قانون مذکور «شهادت شرعی آن است که شارع آن را معتبر و دارای حجیت دانسته است، اعم از آن‌که مفید علم باشد یا نباشد.»

شرایط شاهد شرعی
طبق ماده ۱۷۷ قانون مجازات اسلامی شاهد باید در زمان ادای شهادت شرایط زیر را دارا باشد:
۱. بلوغ
۲. عقل
۳. عدالت
۴. طهارت مولد
۵. ذی‌نفع نبودن در موضوع
۶. نداشتن خصومت با طرفین یا یکی از آن‌ها
۷. عدم اشتغال به تکدّی
۸. ولگردنبودن

 

 

کیفیت ادای شهادت

 

۱ ) دادگاه باید شهادت هر شاهد را بدون حضور شاهدان دیگر بشنود تا شاهد فقط متکی به حافظه‌ی خود باشد و اظهارات شاهدان دیگر در بیان او موثر نباشد.

۲ ) قبل از اداء شهادت مشخصات شاهد سؤال می شود.این موضوع به این دلیل است که اگر موجبات ممنوعیت او از شهادت موجود است،شهادت وی اخذ نشود.

۳ ) دادرس دادگاه قبل از بیان گواهی، مجازات شهادت دروغ را به شاهد تذکر می دهد و شاهد سوگند یاد می کند که تمام حقیقت را بگوید و غیر از حقیقت چیزی نگوید.

هیچ یک از اصحاب دعوا نباید اظهارات گواه را قطع کنند. بعد از اتمام شهادت، دادرس می تواند هر سؤالی را که برای کشف حقیقت و مبانی گواهی لازم بداند از شاهد سوال نماید. همچنین اصحاب دعوا می توانند توسط دادگاه سؤالاتی از گواه بپرسند. شاهد باید صریحاً مورد شهادت را بیان کند؛ شک و تردید در اظهارات خود نداشته باشد و بیاناتش در تمام مراحل تحقیق بدون اختلاف و یکنواخت باشد.

۴ ) اصحاب دعوی می توانند از شاهد سؤال کنند، ولی هیچ یک حق ندارند صحبت های شاهد را قطع کنند.

 

مجازات شهادت دروغ

 

شهادت دروغ عبارت است از ادای گواهی دروغ توسط گواه نزد مقامات رسمی در دادگاه، برای این جرم در قانون اسلامی مجازات هایی در نظر گرفته شده است که به قرار زیر است:

بر اساس ماده ۶۵۰ بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی، هر کس در دادگاه نزد مقامات رسمی شهادت دروغ بدهد به ۳ ماه و یک روز تا ۲ سال حبس یا به یک میلیون و ۵۰۰ هزار تا ۱۲ میلیون ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد.

همچنین در مواردی که دادگاه از مطلعین درخواست ادای شهادت و یا اطلاع کند و بعد معلوم شود که خلاف واقع شهادت داده‌اند،اعم از این که به نفع یا ضرر یکی از طرفین دعوا باشد،علاوه بر مجازات شهادت دروغ چنانچه شهادت خلاف واقع آنان موجب وارد آمدن خسارتی شده باشد به موجب آن نیز محکوم خواهند شد.

شهادت دروغ موجب بطلان حکم است و هر حکمی که بر این اساس صادر شود بی‌اثر است.اگر محکوم‌ به موجود باشد مسترد شود و اگر این امر ممکن نباشد باید شهودی که شهادت کذب داده‌اند خسارت را بپردازند. بنابراین در مواردی که دادگاه از مطلعین درخواست ادای شهادت یا اطلاع می‌کند و بعد معلوم شود که خلاف واقع شهادت داده‌اند اعم از اینکه به نفع یا ضرر یکی از طرفین باشد علاوه بر مجازات شهادت دروغ چنانچه موجب وارد آمدن خسارتی شده باشند به پرداخت نقدی یا جزایی محکوم خواهند شد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *