بر اساس ماده 93 قانون مدنی ارتفاق حقی است برای شخص در ملک دیگری. در واقع به بیان ساده صاحبان املاک می‌توانند برای دیگران در ملک خود حقی را قرار دهند همانطور که در ماده 98 قانون مدنی به این موضوع اشاره شده که هنگامی کسی حق عبور از ملک غیر ندارد ولی صاحب ملک اذن داده باشد که می‌تواند از ملک او عبور کنند هر وقت بخواهد میتواند از اذن خود ‌رجوع کرده و مانع عبور او بشود و همچنین است سایر ارتفاقات که توسط مالک می‌تواند به شخص دیگری داده شود.
اما در بعضی موارد این حق توسط قانون به شخص داده می‌شود برای مثال بر طبق ماده 95 قانون مدنی هر گاه زمین یا خانه کسی مجرای فاضل آب یا آب باران زمین یا خانه دیگری بوده است صاحب آن خانه یا زمین نمیتواند جلوگیری از آن ‌کند مگر در صورتی که عدم استحقاق او معلوم شود.
بر اساس ماده 40 قانون مدنی حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص میتواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد استفاده کند. بر اساس همین قانون، حق انتفاع به انواع عمری، رقبی و حبس مطلق تقسیم می‌شود که منظور از حق ارتفاع عمری، حقی است که از طریق قرارداد در طول زمان عمر فردی به شخص دیگر داده می‌شود. در حق انتفاع رقبی این حق برای مدت معینی به شخص داده می‌شود. در حبس مطلق زمانی برای این حق در نظر گرفته نشده و به صورت مطلق به شخص واگذار شده و تا زمان فوت فرد ادامه پیدا می‌کند مگر آنکه فرد از حق رجوع کند.