تسلیم مبیع

تسلیم مبیع

ماده 338 قانون مدنی بیع را این چنین تعریف می‌کند:« بیع عبارت است از تملیک عین به عوض معلوم» منظور از عوض در اینجا قیمت مورد معامله یا در واقع ثمن معامله می‌باشد. به مالی که مورد معامله قرار گرفته است نیز عین معامله یا مبیع گفته می‌شود. بر طبق قرارداد فروشنده موظف به تسلیم مبیع و خریدار نیز موظف به پرداخت ثمن تعیین شده می‌باشد.

بر طبق قانون 383 قانون مدنی تسلیم باید شامل آن چیزی هم باشد که اجزاء و توابع مبیع شمرده میشود. همچنین هرگاه در حال معامله مبیع از حیث مقدار معین بوده و در وقت تسلیم کمتر از آن مقدار درآید مشتری حق دارد که بیع را فسخ کند یا‌ قیمت موجود را با تادیه حصه‌ای از ثمن به نسبت موجود قبول نماید و اگر مبیع زیاده از مقدار معین باشد زیاده مال بایع است.

بنابراین اگر پس از عقد قرارداد فروشنده از تسلیم مورد معامله یا مبیع خودداری نماید، خریدار می‌تواند از طریق تنظیم دادخواست فروشنده را ملزم به تحویل مورد معامله نماید. اگر به هر علتی پس از عقد قرارداد مورد معامله تلف شده باشد(به واسطه عمل فروشنده و یا شخص دیگر) فروشنده موظف به خرید مشابه همان مورد معامله و یا پرداخت ثمن آن به قیمت روز می‌باشد. ت

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *