تامین-خواسته

مفهوم تامین خواسته چیست ؟

مفهوم قرار تامین خواسته زمانی مطرح می‌گردد که فرد بدهکار از پرداخت بدهی خود سر باز می‌زند و خواهان تا نهایی شدن رای دادگاه عین خواسته(طلب) یا معادل آن را از اموال بدهکار توقیف می‌نماید تا از نقل و انتقال آن جلوگیری کرده و آن را ایمن سازد. این کار به این علت است که زمان بین ارائه دادخواست و صدور حکم طولانی باشد و جلسات رسیدگی زمان بر باشند بنابراین برای جلوگیری از ضایع شدن حق از خواهان این قرار صادر می‌گردد.

البته قانون برای جلوگیری از حق خوانده نیز شرایطی را در نظر گرفته است که اگر در نهایت دادگاه رای به نفع خوانده صادر نمود ضرر و زیان ناشی از توقیف مال وی نیز باید به وی پرداخت گردد.

لازم به ذکر است که قرار تامین خواسته تنها به درخواست خواهان صادر می‌گردد. با استناد به ماده 108 قانون آیین دادرسی مدنی خواهان می تواند قبل از تقدیم دادخواست یا ضمن دادخواست راجع به اصل دعوا یا درجریان دادرسی تا وقتی که حکم قطعی صادر نشده است درموارد زیر از دادگاه درخواست تامین خواسته نماید و دادگاه مکلف به قبول آن است :

الف- دعوا مستند به سند رسمی باشد.

ب- خواسته در معرض تضییع یا تفریط باشد.

ج- در مواردی از قبیل اوراق تجاری واخواست شده که به موجب قانون، دادگاه مکلف به قبول درخواست تامین باشد.

د- خواهان، خساراتی را که ممکن است به طرف مقابل وارد اید نقدا به صندوق دادگستری بپردازد.
تبصره- تعیین میزان خسارت احتمالی، با درنظر گرفتن میزان خواسته به نظر دادگاهی است که درخواست تامین را می پذیرد. صدور قرار تامین موکول به ایداع خسارت خواهد بود.

 

همچنین قانون 117 قانون آیین دادرسی مدنی عنوان می‌کند قرار تامین باید فوری به خوانده ابلاغ و پس از آن اجرا شود. مگر در مواردی که ابلاغ فوری ممکن نباشد و تاخیر اجرا باعث تضییع یا تفریط خواسته گردد ابتدا قرار تامین اجرا و سپس ابلاغ می شود.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *